Tabure, sette en az konuşulan ve bedene en çok dokunan parçadır. Oturağın biçimi bacağın pedala nasıl bastığını, sırtın nasıl durduğunu ve uzun oturumda yorgunluğun nereye biriktiğini belirler.
Yuvarlak oturak yaygın kullanılan tiptir. Gövdenin serbest dönmesine izin verir; floor tom ile hi-hat arasında geniş bir yay taranıyorsa bu serbestlik işe yarar. Bedeli oturma noktasının dar olmasıdır — ağırlık küçük bir alana biner ve uzun oturumda uyuşma yapar.
Eyer biçimli oturak ortadan ikiye ayrılmıştır ve bacakların kalça hizasından aşağı inmesine izin verir. Ağırlık daha geniş bir alana dağılır, pedal basıncı daha doğal gelir. Dönme serbestliği azalır; sette geniş yerleşim kullanan bir davulcu bunu kısıt olarak duyar.
Sırt destekli taburede amaç bel yükünü azaltmaktır. Uzun kayıt oturumlarında ve saatlerce çalışan kişilerde tercih edilir. Destek, gövdenin öne eğilmesini engellediği için güçlü vuruşta kol hareketini sınırlayabilir; yüksekliği ve açısı kişiye göre ayarlanır.
Yükseklik düzeni son ayrımdır. Vidalı mil kademesiz ayar verir ve yük altında kaymaz; hidrolik mil hızlı ayarlanır ama zamanla iner. Odalarımızda tabure yükseklikleri her kullanım öncesi denetlenir ve çıkışta orta konuma getirilir.